Vidanjörün Çektiği Atık Nereye Gider?

Vidanjör bir çukuru, kuyuyu ya da yağ tutucuyu boşalttığında iş bitmiş gibi görünür. Oysa atığın yolculuğu henüz başlamıştır. Aracın tankındaki atık bir yere boşaltılmak zorundadır ve bu yerin neresi olduğu, hizmetin ne kadar düzgün yapıldığının en az konuşulan ama en önemli göstergesidir.

Vidanjör hangi atıkları taşır?

Günlük işlerde vidanjörün taşıdığı atığın büyük kısmı evsel atık sudur: foseptik çukurlarından, bodrum kuyularından ve rögarlardan çekilen su ve tortu. İstanbul’da atık su idaresinin yönetmeliği foseptiği, atık suların toplanması için yer altına yapılmış sızdırmaz bir hazne olarak tanımlar. Restoran ve kafelerin yağ tutucularından çekilen yağlı su ise ayrı bir özen ister, çünkü yağ kanalizasyonda soğuyup katılaşarak hatları tıkar. Sanayi tesislerinin atık suları, kimyasal içerebildikleri için bambaşka kurallara tabidir ve her vidanjörün taşıyabileceği bir atık değildir.

Atık nereye boşaltılır?

Evsel atık su, atık su idaresinin kabul ettiği ve bu iş için belirlediği boşaltma noktalarına götürülür. Buradan arıtma sürecine girer. Atığın bu noktalar dışında bir yere, örneğin sokaktaki bir kanal kapağına, yağmur suyu ızgarasına, dereye ya da boş bir araziye boşaltılması kabul edilemez. Yönetmelik, kanalizasyon şebekesini tahrip edecek ve akışı engelleyecek maddelerin şebekeye verilemeyeceğini açıkça söyler; rastgele bir kapağa boşaltılan yoğun tortu ve yağ tam olarak bu sonucu doğurur.

Yağmur suyu ızgaraları çoğu zaman arıtmadan geçmeden dereye, göle ya da denize ulaşır. Bir yağmur ızgarasına dökülen foseptik atığı, doğrudan su kaynağına dökülmüş sayılır. Göl ya da deniz kıyısındaki yerleşimlerde bu, çevre açısından en ağır sonuçlardan biridir.

Yağ tutucu atığı neden ayrı konuşulur?

Yağ tutucudan çekilen atığın büyük kısmı yağ ve yağlı sudur. Bu atık, foseptik atığıyla aynı yoldan gidebilir ya da içindeki yağ oranına göre farklı bir işleme gerekebilir. Kızartma yağının kendisi ise yağ tutucuya hiç girmemelidir; kullanılmış yemeklik yağ, onu toplayan firmalara ayrı olarak teslim edilir ve geri dönüştürülür. Bir işletmenin hem tutucusunu düzenli boşalttırması hem de atık yağını ayrı teslim etmesi, kanalizasyona giden yağı en aza indirir.

Çekim sırasında gözünüze çarpabilecekler

Çekim sırasında birkaç basit gözlem de hizmetin nasıl yapıldığını gösterir: hortumun bağlantılarından sızıntı olup olmadığı, iş bitiminde kapak çevresinin temizlenip temizlenmediği ve aracın yola çıkmadan önce herhangi bir yere boşaltma yapıp yapmadığı. Düzgün çalışan bir ekip için bunlar olağan işlerdir ve sormanızdan rahatsız olmaz.

Hizmet alırken sorulması gerekenler

• Çekilen atık hangi noktaya götürülecek?
• Her çekim için tarih ve miktarı gösteren bir belge veriyor musunuz?
• İşletme ya da yönetim adına fatura kesiyor musunuz?
• Yağ tutucu ya da sanayi atığı gibi özel atıklar için ayrı bir süreciniz var mı?

Bu sorulara net cevap veremeyen bir hizmetin fiyatı cazip görünse de, atığın nereye gittiğini bilmemek, bir denetimde ya da bir çevre şikâyetinde sorunun bir kısmının size dönmesi anlamına gelebilir.

Belge neden saklanmalı?

Özellikle işletmeler, siteler ve şantiyeler için çekim belgeleri iki işe yarar. Birincisi düzenli bakımın kanıtıdır; bir koku ya da taşma şikâyetinde tutucunun ya da kuyunun ne zaman boşaltıldığı gösterilebilir. İkincisi, denetimde atığın düzgün yönetildiğini gösterir. Bu belgeleri tarih sırasıyla bir dosyada saklamak, ihtiyaç duyulduğunda aramakla vakit kaybetmemeyi sağlar. Hangi belgenin ne kadar süre saklanması gerektiği işletmenin türüne göre değişebileceği için ilgili kurumdan ya da danışmandan teyit almak doğru olur.

Çekim hizmetlerinin ayrıntısı için foseptik çekimi, yağ tutucu temizliği ve pis su kuyusu temizliği sayfalarına, düzenli ve belgeli çekim için kiralık vidanjör ve sözleşmeli hizmet sayfasına bakabilirsiniz.